Beste reiziger op het pad,

 

Buiten gist de lente. De wilgenkatjes staan in het zachte wit, de vogels worden luider, en de grond – die lange tijd gesloten leek – begint zich te openen. Maar pas op Maart is geen zachte maand. Maart roert zijn staart, zegt men hier in het noorden. En dat klopt. De wind giert nog om de Sluisfabriek, maar ergens diep in de aarde voel je de beweging.

Maart is de maand van de ongeduldige groei. Van wat niet langer wachten kan.

Februari leerde ons via het kleefkruid over verbinding en reiniging. Maart gaat een stap verder. Dit is de tijd waarin we écht loslaten wat de winter niet meer kan dragen. De bomen doen het ons voor: ze laten hun laatste dode takken vallen om ruimte te maken voor nieuwe knoppen.

Tegelijkertijd is dit ook de maand van het vasthouden. Vasthouden aan wat je wél wil laten groeien. De intenties die je in de donkere maanden hebt gezaaid, vragen nu om zachte, maar stevige aandacht.

In het atelier hangt deze spanning voelbaar in de lucht. De wol droogt sneller aan het rek, de kruiden krijgen langer licht, en ik voel de drang om te beginnen. Maar ik weet: haast heeft geen zin. Alles komt op zijn tijd.

 

AANKOMENDE ACTIVITEITEN IN HET ATELIER

 

Spinlessen voor beginners – start 9 april 2026

Drie opeenvolgende donderdagavonden:

9, 16 en 23 april | 19.00 – 21.00 uur

Je kunt je nu inschrijven! In drie lessen leer je spinnen op het wiel. Van losse wol naar je eigen gesponnen draad – er is iets magisch in die eerste, wiebelige draad die toch recht wordt. Je voelt vanzelf waarom spinnen al eeuwen mensen in zijn greep houdt.

 

Kosten: €35,- per les (incl. leenwiel, materialen en thee)

Aanmelden via info@waldwyfke.nl

 

Magisch handwerken

Woensdag 19 maart | 19.00 – 21.00 uur

Deze workshop is volgeboekt.

Elk jaar rond een jaarfeest geef ik Magisch Handwerken – een avond waarin we met een intentie aan de slag gaan. Wat wil jij weven, breien of vilten in je leven? Niet alleen met wol, maar met aandacht en bedoeling.

Wil je volgend jaar meedoen? Stuur een mail naar info@waldwyfke.nl, dan zet ik je op de interesselijst. Je krijgt bericht zodra de nieuwe data bekend zijn.

 

NIEUWE VERFWORKSHOPS – VOORUITBLIK

 

Blauwverven – met indigo en blauwhout

Maandag 13 april 2026 | 13.00 – 17.00 uur

Ontdek de eeuwenoude kunst van het blauw verven. Leer hoe je met indigo en blauwhout de mooiste blauwtinten maakt op wol en katoen. Twee verfstoffen, elk met een eigen karakter en eigen ritueel.

Kosten: €75 (incl. materialen, thee en iets lekkers)

Aanmelden via info@waldwyfke.nl

 

Verven uit de berm – met wat je onderweg tegenkomt

Maandag 11 mei 2026 | 13.00 – 17.00 uur

Brandnetel, bijvoet, duizendblad, berkebladeren – de berm zit vol verfstof. We gaan eerst een stukje lopen, plukken wat we nodig hebben, en gaan daarna aan de slag in het atelier. Je leert welke planten welke kleur geven, hoe je ze verwerkt, en gaat naar huis met je eigen geverfde wol of stof.

 

Kosten: €75 (incl. materialen, thee en iets lekkers)

Aanmelden via info@waldwyfke.

🌿 KRUIDENWIJSHEID: SPEENKRUID

In maart ontwaakt een klein, bescheiden plantje met een grote kracht: speenkruid (Ficaria verna). Je vindt het langs slootkanten, onder heggen, op vochtige plekken waar de zon net genoeg komt om het te laten bloeien. De felgele bloemetjes lijken net kleine zonnetjes.

Speenkruid is vernoemd naar de knolletjes die onder de grond groeien – ze lijken op vergroeide vingers of, zoals de naam zegt, op speentjes. Vroeger werden ze gebruikt tegen aambeien (een voorbeeld van de signatuurleer: wat op een speen lijkt, helpt tegen speen), maar ik ken het vooral als een plant die ons iets leert over timing.

Want speenkruid is er maar kort. Het verschijnt, bloeit, en verdwijnt weer voordat de bomen volledig in blad staan. Het maakt gebruik van het licht dat er is, nu, in dit kleine venster tussen winter en lente.

Wat kunnen we van speenkruid leren?

Dat sommige dingen niet wachten. Dat je soms moet bloeien wanneer het licht er is, ook al weet je dat het niet lang duurt. Dat kort en krachtig ook genoeg is.

Een eenvoudig ritueel:

Zoek een plekje speenkruid in bloei. Ga er even bij zitten. Vraag jezelf af: waar wacht ik nog op in mijn leven, terwijl het licht er al is? En durf dan – net als speenkruid – te bloeien, al is het maar voor even.

 

🧙‍♀️ WIGGEHEKSJAAR 2026-2027 – NOG 5 PLEKKEN

De aanmeldingen voor het nieuwe wiggeheksjaar (start september 2026) stromen binnen. Van de 10 plekken zijn er inmiddels 5 bezet. Er zijn dus nog 5 plekken beschikbaar voor wie zich geroepen voelt tot een jaar en een dag van verdieping, ambacht en cyclisch leven.

Een jaar lang werken met de seizoenen, met wol, kruiden, rituelen en oude kennis. Met je handen in de klei, met je hoofd in de natuur. Geen poespas, geen zweverigheid – gewoon doen, voelen, leren.

 

Kennismakingsgesprek?

Voel je een aarzeling én een verlangen? Ik nodig je uit voor een kennismakingsgesprek in het atelier, in maart of april. Gewoon koffie drinken, voelen of het klikt, en al je vragen stellen.

Stuur een mail naar info@waldwyfke.nl met "Kennismakingsgesprek" en we plannen iets.

 

OSTARA – HET EVENWICHT VIEREN

Op 20 maart is het zover: de lente-equinox, het moment waarop dag en nacht even lang zijn. Ostara is het feest van het balans, van het ontwakende leven, van de eerste echte lente-energie.

Het is de tijd waarin de zaadjes die je in de donkere maanden hebt geplant, nu echt beginnen te groeien. De aarde warmt op, de eerste bloemen staan in bloei, en overal om je heen voel je de drang naar licht.

Hoe kun je Ostara vieren?

· Zet een takje bloeiende wilgenkatjes in een vaas
· Versier een eitje met natuurlijke verf (bijvoorbeeld met uienschillen of rode kool)
· Maak een kleine wandeling en zoek de eerste tekenen van lente
· Zaai iets – letterlijk in een potje, of figuurlijk als intentie voor de komende tijd
· Zet een kaarsje aan bij zonsopgang en groet het licht

Ik steek op 20 maart een kaarsje aan in het atelier. Voor alle groei, voor alle evenwicht, voor alle zaadjes die nu mogen ontkiemen.

 

EEN VERHAAL VOOR MAART: DE VROUW DIE DE WIND VROEG

 

Mijn beppe vertelde mij als kind een verhaal, toen de dagen begonnen te lengen. Over een vrouw die de wind iets vroeg.

 

Het was maart, en de vrouw stond op de rand van het veen. De wind gierde om haar heen, nam haar haren, trok aan haar rok. Ze stak haar hand op – niet om de wind tegen te houden, maar om hem te groeten.

"Wind," zei ze, "waarom blijf je zo hard waaien, nu het licht terug is?"

De wind antwoordde niet met woorden, maar met een duw in haar rug. Ze struikelde, viel op haar knieën in het natte veen. En daar, met haar handen in de aarde, voelde ze het: de wind waaide niet om haar te hinderen. Hij waaide om de dode bladeren weg te blazen, om de takken te breken die geen nieuw leven zouden dragen, om ruimte te maken.

Ze stond op, veegde het veen van haar handen, en zei: "Doe dan je werk."

En sindsdien, zei mijn beppe, buigt de vrouw in maart altijd even haar hoofd voor de wind. Uit respect. Omdat ze weet: wat weggeblazen wordt, maakt plaats voor wat komen gaat.

 

TOT SLOT: EEN MAART-WENS

 

Moge je deze maart de wind niet vervloeken, maar groeten.

Moge je voelen wat weg mag, om plaats te maken voor wat komen wil.

En moge je, als het speenkruid, durven bloeien in het venster dat er is – al is het maar kort.

 

Met warmte en een hoofd vol wind,

Marleen